Je ne sais pas combien de fois j'ai écrit sur Godot mais il parait que ça ne suffira jamais.
La vie nous apporte tant de choses, comme des cadeaux que nous n'avons aucune idée ce que nous obtiendrons, avant d'ouvrir le paquet. Ils peuvent etre mal ou bien; plein de joie ou de chagrin, des ricettes ou des larmes, ils s'offrent à nous pour le développement de notre intérieure. Nous pouvons etre choisi par quelques-uns mais pour la plupart nous avons decide de les ajouter dans notre vie. Si nous vivons ces venants, faut-il parler d'une acceptation absolut ou bien une obligation pour passer le temps dans l'absence de la vraie attente? La quelle?
Nous sommes tous en attente à quelqu'un ou à quelque chose qui nous apportera du bonheur. Ce bonheur peut se définir aux différents sens dans les esprits des gens mais il y a une réalité qui ne change pas de l'un à l'autre : L'homme est inquiet, il ne peut etre contenté de ce qu'il posséde et toujours il cherche son propre rêve qui grandis dans son coeur et ne peut etre satisfié jusqu'à ce qu'il le trouve.
D'apres moi, Godot représente un rêve qui ne realisera jamais.
Mais du fait que nous sommes des créatures plein d'espoir, nous pouvons attendre sans savoir précisément quand Godot viendra. Ce sont les attentes, les obstacles, les empêchements qui nous attachent à la vie et nous offrent un sens plus large; plus élevé, plus spécifique.
Je ne sais pas qui est ou qu'est-ce que votre Godot; je ne sais même pas s'il existe vraiment. Mais la seul chose que je suis sûre est dans l'absence de Godot; il n'y a plus rien à vivre dans la vie. C'est un espoir de changement; c'est la résistance à la vie.
Ne quittez jamais à attendre et chercher votre Godot; attrapez fermement le bout du fil de votre rêve et tirez patiemment; même si vous savez qu'il ne viendra jamais.
08/01/2013 İstanbul
Godot'yu Beklerken
Godot hakkında kaç kez yazdım
bilmiyorum ama öyle görünüyor ki hiç bir zaman yeterli
olmayacak.
Hayat bize, paketi açmadan önce
içinden ne alacağımız hakkında hiçbir fikrimizin olmadığı
pek çok şey getirip hediye eder. Bunlar kötü yada iyi, neşe yada
keder dolu olabilirler, gülücükler yada gözyaşları hepsi bizim
iç gelişimimiz için sunulurlar. Bu hediyelerden bazıları bizi
bulur seçer ama onları hayatımıza katmaya daha çok biz karar
veririz. Eğer bu getirileri yaşıyorsak mutlak bir kabullenmeden mi
yoksa gerçek beklentimizin yokluğunda vakit geçirdiğimiz bir
mecburiyetten mi bahsetmeliyiz? Hangisi?
Hepimiz bize mutluluk getirecek birinin
veya birşeyin beklentisi içindeyiz. Bu mutluluk insanların
zihinlerinde farklı anlamlarda tanımlanabilir fakat bir anlamdan
diğerine değişmeyen bir gerçeklik de şudur : İnsanoğlu
huzursuzdur, sahip olduklarından yeterince mutlu olmaz ve kalbinde
büyüttüğü kendi öz rüyasını arayıp bulana kadar da tatmin
olmaz.
Bana göre Godot hiç gerçekleşmeyecek
bir hayali temsil ediyor. Fakat bizler umut dolu yaratıklar
olduğumuzdan dolayı, Godot'nun tam olarak ne zaman geleceğini
bilmesek bile bekleyebiliyoruz. Bizi hayata bağlayanlar, bize daha
geniş, daha gelişmiş ve belirginleşmiş anlamlar sunanlar işte
bu beklentiler, engeller ve önlemelerdir.
Sizin Godot'nuz kim yada nedir
bilmiyorum, hatta onun gerçekten var olup olmadığını bile
bilmiyorum ama emin olduğum bir tek şey varsa o da Godot yoksa,
hayatta yaşanacak bir şey kalmadığıdır. Godot bir değişim
umududur; O hayata gösterdiğimiz dirençtir.
Godot'nuzu bekleyip aramaktan asla
vazgeçmeyin; hiç gelmeyeceğini bilseniz bile rüyalarınızın
ipinin ucunu sıkıca yakalayın ve sabırla çekmeye devam edin.
